Door mijn werk als verpleegkundige, mijn eigen ervaringen als oncologie patiënt en mijn aanwezigheid bij stervenden heb ik een speciale betrokkenheid met oncologie patiënten en / of anderen die door ongeval of ziekte hun leven opnieuw moeten vormgeven.

In een ziekteproces kun je verschillende fasen onderscheiden:

Na het horen van de diagnose (bijv. kanker) word je als patiënt vaak meegesleurd in een draaikolk van emoties. Een deel van de gegeven informatie gaat langs je heen of wordt gekleurd door je eigen onzekerheden, angsten en verwachtingen. Ook wordt je geconfronteerd met de gevoelens en verhalen van mensen uit de omgeving. Je moet op korte termijn ingrijpende beslissingen nemen over de te volgen behandeling, waarbij je je regelmatig overgeleverd voelt aan de deskundigheid van de arts. Er is onzekerheid over het wel of niet aanslaan van de behandeling en over de prognose van de ziekte.

Je wordt geconfronteerd met je eigen sterfelijkheid, met vragen van existentiële aard.

In deze fase gaat het erom je staande te houden, overleven, maar ook deel te blijven nemen aan wat er met je gebeurt.

Na verloop van tijd wordt de prognose van de ziekte duidelijker, het blijkt bijvoorbeeld dat je overlevingskans heel groot is, hoewel er nog een (jaren)lange periode van onzekerheid kan blijven bestaan. In deze fase wordt je ziekte meer een deel van je leven, het acute gevaar lijkt geweken, maar hoe moet je nu verder. Het is vaak niet mogelijk je oude leven weer op te pakken alsof er niets gebeurd is, jijzelf bent veranderd, je fysieke toestand is veranderd, je banden met dierbaren en kennissen zijn veranderd, je ziekte heeft alles in een ander licht gezet. Je moet je leven als het ware opnieuw vormgeven.

Tijdens de verschillende fasen van de ziekte kan ik je individuele begeleiding bieden.